Le nozze di Figaro


Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791)
Commedia per musica in quattro atti (1786)
Op tekst van Lorenzo da Ponte naar de komedie La folle journée, ou le mariage de Figaro van Pierre Augustin Caron de Beaumarchais.

Mozarts flirt met de Duitstalige opera – Die Entführung aus dem Serail – was van korte duur. Het Weense publiek wilde weer Italiaanse opera’s horen. Lorenzo da Ponte, de meest getalenteerde Italiaanse librettist die in Wenen te vinden was, bood aan om voor Mozart een tekstboek te schrijven. Hij stelde een bewerking voor van Beaumarchais’ politiek nogal explosieve zedenkomedie La folle journée, ou le mariage de Figaro, een stuk dat in Parijs vanwege de groeiende sociale onrust niet meer mocht worden opgevoerd. Nadat hij de Oostenrijkse keizer had verzekerd dat de meest aanstootgevende gedeelten verwijderd zouden worden ging het duo aan de slag. Vele nevenplots en kleinere karakters werden verwijderd maar Mozart en Da Ponte voegden aan de overblijvende hoofdrolspelers iets heel bijzonders toe: een échte ziel.

Het verhaal draait om Figaro, knecht van graaf Almaviva, die op het punt staat te trouwen met Susanna, de dienstbode van de gravin. De graaf doet er alles aan om Susanna nog voor haar huwelijk te verschalken, maar met behulp van de gravin en haar, soms onhandige, aanstaande echtgenoot, weet de slimme Susanna de plannen van de graaf te dwarsbomen en ervoor te zorgen dat hij zijn eigen vrouw om vergeving moet smeken.