Yavus Arman İşleker


De aanmoedigingsprijs van de Vrienden van de Nationale Reisopera is toegekend aan Yavus Arman İşleker, een van de jonge talenten, die van de Reisopera de gelegenheid krijgen zich binnen een profes­sioneel gezelschap te ontwikkelen om zich voor te bereiden op een wel­licht internationale carrière. Arman (‘die naam is voor iedereen gemakkelijk uit te spreken’) was Colline in de pocket-opera La Bohème, die na de première op 30 juni in het Londense Sadler’s Wells Theatre in juli op reis ging in Zuid-Engeland. Daarna sloot het gezelschap zich aan bij het Opera Festival in Dorset, waar ook onze operareis naar toe ging. Bij de openbare repe­titie op 27 juni, waar de Reisopera een feestje van maakte, waren de toeschouwers vol lof over de stem van de jonge zanger.
Arman is in 1982 geboren in Adana, Turkije. Zijn vader was zaken­man en speelde gitaar. Maar toen de zaken slechter gingen bekwaamde hij zich als singer/songwriter. De moeder van Arman heeft ook een mooie stem ‘maar ik denk dat ik mijn muzikaliteit van mijn vader heb geërfd. Er waren veel gitaren in huis, maar ik durfde er pas op mijn veertiende op te spelen.’ Arman was goed in basketbal en daarom kreeg hij een beurs van zeven jaar voor de middelbare school in Adana. ‘Maar de ontdekking dat ik muziek kon maken, veranderde mijn leven. Ik zong en bege­leidde mezelf op de gitaar. Tijdens een muziekwedstrijd op de middel­bare school won ik de tweede prijs. De school veranderde toen mijn basketbalbeurs in een muziekbeurs.’ Vanaf die tijd ging het snel met zijn carrière.
In 2000 begon hij met zijn zangstudie bij Nursel Oncul aan het conservatorium van de Mimar Sinan Universiteit. In 2004 zong hij Bartolo in Le Nozze bij de Staatsopera van Istanbul. En in datzelfde jaar won hij de tweede prijs in de internationale zangwedstrijd voor jonge virtuozen in Sofia. Arman zette zijn studie voort bij Suat Arikan, artistiek directeur van de Opera. ‘Hij is erg belangrijk voor me geweest. Hij liet me zien hoe ik moest zingen. In Turkije is hij echt de grootste. Eén kleine aanwijzing van hem en je kreeg een andere kijk op je rol. Dat gold ook voor de lessen van regisseur Yekta Kara, waar ik toneelervaring opdeed: hoe moet je bewegen, hoe moet je staan op het podium’. In 2005 zong Arman Don Alfonso in Così fan tutte en in 2007 Falstaff in Die lustigen Weiber von Windsor onder regie van Yekta Kara.

Duitsland
In Turkije is de grootste zangwedstrijd de Siemenscompetitie en in 2007 won Arman tot zijn grote verrassing de eerste prijs. Dat betekende dat hij een jaar naar Duitsland mocht: een beurs voor het Badisches Staatstheater en de Operastudio in Karlsruhe. Hij kreeg zanglessen van en werd gecoached door Roland Hermann. Het was geen gelukkige tijd: ‘Ik had helemaal geen rekening gehouden met het idee dat ik kon winnen, het overviel me. Die eerste maanden in Duitsland onderging ik een cultuurschok. Hier in Nederland spreekt haast iedereen Engels, maar daar werd van me verwacht dat ik Duits sprak. Onder andere door die taalproblemen voelde ik me heel ongelukkig en ik verlangde terug naar Turkije. Dus ik besloot terug te gaan naar Adana. Ik was teleurgesteld en ook onzeker geworden over mijn talent. Dat jaar in Adana heb ik niet veel gedaan: een beetje vissen en werken in een restaurant. Langzamerhand kreeg ik mijn zelfvertrouwen terug en begon ik weer zin te krijgen in zingen.

Amsterdam
Van 2009 tot 2011 zette Arman zijn zangcarrière voort aan de Dutch National Opera Academy in Amsterdam. Om de studie te financieren werkte hij op de bloemenmarkt en in restaurants. De Britse dirigent Kenneth Montgomery nam hem onder zijn hoede en steunde hem tijdens deze studie. ‘Hij is een perfecte dirigent en betekende heel veel voor mij. Als hij je ergens op wees, veranderde alles, dan kwam een aria in een heel ander licht testaan’. In de Amsterdamse periode zong Arman Superintendent Budd in Albert Herring, Publio in La clemenza di Tito en Dulcamara in L’elisir d’amore. Regisseur Laurence Dale (hij regisseerde bij de Reisopera o.a. Les contes d’Hoffmann, La voix humaine en L’heure espagnole) gaf Arman zijn eerste betaalde rol in La pietra del paragone bij Opera Trionfo. Onder regie van Floris Visser zong Arman Morales in Carmen en kort daarna deed hij auditie bij de Nationale Reisopera.

Enschede
De ontvangst daar staat hem nog goed voor ogen: ‘Heel vaak als je auditie moet doen kijken de deskundigen je nauwelijks aan of ze zitten met elkaar te praten. Maar hier ging dat anders. Nicolas Mansfield kwam met uitgestoken hand op mij af en heette me hartelijk welkom. Dat deed me zo goed. Het is hier in Enschede een klein Opera House, maar het is perfect. Hier creëren ze mijn toekomst en zorgen voor me. Dit is de plaats om te leren. Nicolas wil mijn carrière zorgvuldig opbouwen: niet meteen te grote rollen die mijn stem kapot kunnen maken. Misschien zal ik volgend jaar deelnemen aan het Internationaal Vocalisten Concours in Den Bosch. Nicolas begeleidt me: ik heb mijn toekomst in zijn handen gelegd.’

Arman heeft een onderkomen gevonden in Boekelo en reist per scooter naar de Reisopera. Hij heeft een vriendin in Adana, ze zijn samen opgegroeid en hebben sinds drie jaar een relatie. In Adana wonen ook zijn moeder en getrouwde zuster. Zijn vader werkt momenteel in Afrika.